அருள்வாக்கு



ஜகத்குரு காஞ்சி மகா சுவாமிகள் -



லோகம் என்று இருந்தால் அதில் எல்லாமே நல்லதாக இல்லாமல் கெட்டதும் இருக்கத்தான் செய்யும். ஸ்ருஷ்டி தோன்றிய நாளாக இப்படித்தான் இருந்து வந்திருக் கிறது. முடிவிலே இந்த லோக வாழ்க்கையே - அதிலே நல்ல வாழ்க்கை என்று சொல் கிறதும் உள்படத்தான் - நிஜமில்லை; லோகாதீதமான, மாயாதீதமான ஒன்றுதான் நிஜம்; இதிலிருந்து அதற்குப் போச் சேருவதுதான் நமது முடிவான லட்சியமாக இருக்க வேண்டும்’ என்று நமக்குக் காட்டு வதற்காகவே ஸ்வாமி இந்த லோகத்தில் கெட்டதுகளையும் வைத்திருக்கிறார் போலிருக்கிறது.

நாம் வாழுகிற இந்த பூலோகத்துக்கு ‘மிச்ரலோகம்’ என்று பெயர். அப்படியென் றால் ‘கலப்பு உலகம். என்ன கலப்பு என்றால், நல்லதும் கெட்டதும் கலந்து இருப்பதுதான். தேவலோகத்தில் எல்லாம் நல்லதே. அசுர லோகத்தில் எல்லாம் கெட்டதே. மனுஷ்யர்களான நம்முடைய இந்த லோகத்திலோ இரண்டும் கலந்து மிச்ரமாயிருக்கும். அப்படித்தான் ஈஸ்வர நியதி. ஆனாலும் இதில் நல்லதைவிடக் கெட்டது ரொம்ப ஜாஸ்தியாகிவிட்டால் நாம் அந்தக் கெடுதலிலேயே அழுந்தி அழுக்காகி இங்கேயிருந்து போய்ச் சேரவேண்டிய லட்சியமான நிஜத்தை அடைய முடியாமலே போவிடும். அப்படி ஆகுமாறு விடப்படாது.

பூர்வ யுகங்களிலுங்கூட நல்லதோடு கெட்டதும் இருந் தாலும் க்ருத, த்ரேதா, த்வாபர யுகங்களில் முறையே, நல்லதே ரொம்ப ஜாஸ்தி, ‘ரொம்ப என்று சொல்ல முடியா விட்டாலும் ஜாஸ்தி, ஜாஸ்தி என்று சொல்ல முடியா விட்டாலும் சமம் என்று மூன்றுவிதமாக இருந்திருக்கிறது. கலியில் நிலைமை மாறி, கெட்டது ஜாஸ்தியாயிருக்கும் என்றும் சாஸ்திரங்கள் சொல்கின்றன. அப்படிச் சொன்ன தால் இங்கே முழுக்கக் கெடுதலே வியாபித்து, நல்லது எடுபட்டே போவிடும் என்று அர்த்தமில்லை. ஏனென்றால் அப்போது ‘கலப்பு லோகம்’ என்ற இதன் பேரே பொயாகி இது அசுர லோகமாக அல்லவா ஆகிவிடும்? அதோடுகூட, கலியின் கொடுமைக்கும் அதே சாஸ்திரங்களில் பரிகாரம் - நிவாரணம் சொல்லியிருப்பதால், இங்கே இந்த யுகத்திலும் நல்லதற்குப் பாதியளவு இடமில்லாவிட்டாலும், நாற்பது சதவிகிதமாவது இடமுண்டு என்று காட்டுவதாகவே ஏற்படுகிறது.

தற்காலத்தில் ஆகியிருப்பதுபோல் அந்த அளவுக் கும் கீழே நல்லது போ விடுவதற்கு நாம் இடம் தரப்படாது. லோகம் பூராவும் இப்போது காணப் படுகிற மாதிரி கெட்டதிலேயே மேலும் மேலும் போ விழுந்து மீட்சியே இல்லாமலாகி விடக்கூடாது. அதற்கு நல்லதை விருத்தி செது, கெட்டதைக் குறைக்க வேண்டும். முழுக்கக் குறைத்து சைஃபர் பண்ணிவிட முடியாதுதான். ஆனாலும் நல்லதை அது அமுக்கிப் போட்டுவிட்டுத் தானே தலை யோங்கி நிற்கமுடியாத அளவுக்குள்ளாவது அதைக் குறைக்கத்தான் வேண்டும்.

ஜெனரலாக உள்ள இந்த விஷயத்தையே வாலிப லோகத்துக்குப் பொருத்தித்தான் ஏதோ மனசில் தோன்றியதைச் சொன்னேன். பூராவும் அப்படியே சீர்திருந்திவிடுமென்று எதிர்பார்த்து, சீர்திருத்துமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேனென்று அர்த்தமில்லை. கெட்டதற்கே அடியோடு விட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காகவே முடிந்த மட்டும் திருந்துவதற்காக, திருத்துவதற்காக எனக்குத் தெரிந்த மட்டும் ஏதோ சொன்னேன்.

சாரத்தில் நம்முடைய இளம் தலைமுறையினர் உசந்த சரக்கு என்பதே என் அபிப்ராயம். நல்ல லோகத்தில் (உலோகத்தில்) தடிமனாகக் களிம்பு ஏறினாற்போல இப்போது வேண்டாத அம்சங்கள் அவர்களைப் பிடித்துக் கொண்டிருக் கின்றன. அதை நன்றாகத் தேத்து சுத்தம் செது அவர்களைப் பளிச்சென்று பிரகாசிக்கப் பண்ண வேண்டும். இந்தக் காரியத்தைப் பெரியவர்களும் பண்ண வேண்டும்; அதோடு விட்டுவிடாமல் அவர்கள் தாங்களாகவேயும் பண்ணிக் கொள்ள வேண்டும்.

நல்லதற்கும் இந்த லோகத்தில் இந்தக் காலத்தி லும் நிச்சயமாக இடம் உண்டு; கெட்டதன் ஆதிக்கத் தில் நல்லது அடித்துக்கொண்டே போவிட்டது என்று ஆகாமல் அது ஜீவனுடன் வாழ இடம் உண்டு என்று ஆக வேண்டும். அப்படி மக்கள் - பெரியவர்கள், வாலிபர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து - ஆக்கவேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஈஸ்வர கிருபை அப்படி ஆக்கிக் கொடுக்கவேண்டும்.




Post Comment

Post Comment