கேட்டேன்; ரசித்தேன்!

பால் படும் பாடு!



பிரபல வில்லுப்பாட்டுக் கலைஞர் சுப்பு ஆறுமுகம் கூறுகிறார் : மஹா பெரியவாள் சொல்கிற கதைகளை வில்லுப்பாட்டில் பொருத்தமான இடத்தில் நான் சொல்வது ஒரு பக்கம் என்றால் இன்னொரு பக்கம் அவர், ‘ஏண்டா! இன்னிக்கு உன்னோட புரோகிராம்ல பால் கதை சொல்லுவியோ?’ என்று கேட்ட சந்தர்ப்பங்களும் உண்டு" என்று கூறினார். அது என்ன பால் கதை என்றுதானே கேட்கத் தோன்றுகிறது.

பாலுக்கு ஒரு பெரிய வருத்தம்... பசுவின் வயிற்றில் பத்திரமா நான் இருந்தேன். என்னை ஒருத்தி கறந்து பாத்திரத்தில் ஊற்றினாள். அடுப்பைப் பற்ற வைத்து, அந்தப் பாத்திரத்தை அடுப்பில் வைத்து சூடாக்கினாள். எனக்கு சூடு தாங்கவில்லை. துடித்துப் போனேன்.

பசுவின் வயிற்றில் பத்திரமாக இருந்த எனக்கு இப்படி ஏன் ஒரு சோதனை? என்று என்னை நானே நொந்து கொண்டேன். பொங்கிய நிலையில் என்னை அடுப்பிலிருந்து இறக்கி வைத்தாள். நேரமாக, நேரமாக நான் ஆறியதும் புளித்த மோரைக் கொண்டு வந்து என்னோடு சேர்த்தாள். இது என்னடா புது தண்டனை? என்று வருத்தப்பட்டேன். அதன் பிறகு யாரும் என்னைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை. திரவமாக இருந்த நான் திடமாக மாறிப்போனேன். அதன் பிறகு எனக்கு, ‘தயிர்’ என்று புதிதாக ஒரு பெயரை வைத்தார்கள்.

அத்துடன் நிறுத்தினார்களா? அதன் பிறகு ஒரு பானையில் ஊற்றி, மத்து கொண்டு என்னைக் கடைய ஆரம்பித்தார்கள். நான் மறுபடி, ‘மோர்’ என்ற திரவமானேன்.

அதன் பிறகு, என்னுள்ளிருந்தே ஒரு திடப் பொருளை வரவழைத்து அதற்கு, ‘வெண்ணெ’ என்று பெயர் வைத்தார்கள். ‘பட்டர்’ என்ற பெயரைக் கேட்டதும், அப்பாடா! இனியாவது என் வாழ்க்கை ‘பெட்டர்’ ஆகுமா? என்று ஏங்கினேன்.

அத்துடன் தீர்ந்ததா எனது கஷ்டம்? அந்த வெண்ணெயை, மறுபடி அடுப்பில் வைத்து உருக்கினார்கள். அதன் பிறகு எனக்கு, ‘நெ’ என்று இன்னொரு புதுப் பெயரை வைத்தார்கள். உருக்கிய நெயை ஒரு ஜாடியில் ஊற்றி, அதை வீட்டில் ஜன்னலுக்குப் பக்கத்தில் வைத்தார்கள்.

பாலாக இருந்த நான், பட்ட கஷ்டங் களையும் இப்போதுள்ள நிலைமையையும் நினைத்தபடியே இருந்த நேரத்தில், ஜன்னலுக்கு வெளியில் இரண்டு பெண் கள் பேசிக்கொள்வதை கவனித்தேன்.

ஒருத்தி, ‘உங்க ஊர்ல பால் என்ன விலை?’ என்று கேட்டாள். அதற்கு அடுத்தவள், ‘அரை லிட்டர் இருபது ரூபா’ என்றாள். உடனே முதல் பெண்மணி, ‘ஆனா, இந்த நெ விற்கிற விலையைப் பார்த்தியா? அரை லிட்டர் கேட்டால் கடைக்காரன் இருநூறு ரூபா விலை சொல்றான்’ என்றாள்.ஜாடிக்குள்ளே இருந்த நான் அவர்கள் பேசிக்கொண்டதைக் கேட்டு ஆச்சர்யப்பட்டேன். பாலாக இருந்தபோது எனது மதிப்பு வெறும் இருபது ரூபா தான். ஆனால், பல கஷ்டங்களை அனுபவித்து நெயான பிறகு எனது மதிப்பு இருநூறு ரூபாயாகக் கூடிவிட்டதே! இதை நினைக்கிறபோது, நான்

பட்ட கஷ்டங்கள் எல்லாம் எனக்கு ஒரு பொருட் டாகவே தெரியவில்லை!" என்று நினைத்தது அந்த நெய்.இதுதான், மஹாபெரியவாள் ரசித்துக் கேட்கிற பால் கதை. இந்தக் கதை மூலம் நமக்குக் கிடைக்கிற பாடம், வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் சவால்களும், கஷ்டங்களும்தான் ஒருவரின் வாழ்க்கை தரத்தை, மதிப்பை உயர்த்துகிற அம்சங்கள்.

கஷ்டம், கஷ்டம்... தாங்க முடி யலே... என்கிற மன வருத்தத்தில் உள்ளவர்களுக்கு இந்தக் கதை ஆறுதல் அளிக்கக்கூடும்.

- வேதவல்லி, புதுச்சேரி

Comments

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்க :