ஆன்மிகம்


    என்னைப் பிழியும் தவம்


விவேக்பாரதி



என்னைப் பிழியும் தவமே! என்னுள்

எழுமோங் காரத் திடமே - நெஞ்சில்

மின்னை ஊன்றிய கரமே! கைகள்

மீட்காவோ ஆதி சிவமே!

கண்முன் காணும் நிழலே, காற்றில்

கரைக்கும் கவிதைப் புயலே - வானம்

மண்முன் பொழியும் அழகே, கண்கள்

மலராவோ ஆதி சிவமே!

உள்ளக் குகையில் ஒளியே, காதுக்

குள்ளே கீதத் துகளே - மொந்தைக்

கள்ளைக் குடித்த களியே! என்னைக்

காவாயோ ஆதி சிவமே!

நிலையற் றலையும் புவியில், அதிலே

நித்தம் மாறும் மனதில் - ஆசை

அலைபட் டெகிரும் கடலில், மூழ்கி

அழிகின்ற மூடன் என்னை,

மழுவும் மறுகைத் தீயும், உடலில்

மங்கை தலையினில் கங்கை - எனவரும்

அழகே ஒருகணம் தெரிய வினைத்தீ

அணையாதோ ஆதி சிவமே!

பார்த்தேன் ஐயம் தீர்த்தேன் உன்முன்

பூத்தேன் மனதினைச் சேர்த்தேன் - அதிலுனை

வார்த்தேன் வார்த்தையில் கோத்தேன் கேட்டிட

வாழ்வோமே ஆதி சிவமே!!

-விவேக்பாரதி

10.11.2019

>

Post Comment

(Press Ctrl+g        to toggle between Tamil and English)